واژهنامه
تعاریف مهمترین مفاهیم شبکه — فارسی و انگلیسی.
شماره منحصربهفردی که به هر دستگاه در شبکه اختصاص داده میشود تا بتواند با دستگاههای دیگر ارتباط برقرار کند.
رقمی ۳۲ بیتی که مشخص میکند بخش شبکه و بخش میزبان آدرس IP کدام قسمتها هستند.
آدرس سختافزاری ۴۸ بیتی که به کارت شبکه اختصاص داده شده و در لایه پیوند داده استفاده میشود.
شبکه محلی مجازی — تقسیم یک سوئیچ فیزیکی به چندین شبکه منطقی مستقل.
پروتکلی که آدرس IP را به آدرس MAC تبدیل میکند تا ارتباط در لایه پیوند داده ممکن شود.
پروتکل انتقال قابل اعتماد — اتصال محور، با تأیید دریافت و بازیابی خودکار.
پروتکل انتقال سبک و سریع بدون تضمین تحویل — مناسب استریم و DNS.
سیستم نامدامنه — تبدیل نامهای دامنه (مثل google.com) به آدرس IP.
پروتکل تخصیص خودکار آدرس IP، مسک، گیتوی و DNS به دستگاهها.
ترجمه آدرس شبکه — تبدیل آدرسهای خصوصی به عمومی برای اتصال به اینترنت.
شبکه محلی مجازی که ترافیک را به صورت منطقی بخشبندی میکند.
مدل مفهومی ۷ لایهای که ارتباطات شبکه را از فیزیکی تا کاربردی دستهبندی میکند.
مدل عملیاتی ۴ لایهای اینترنت — لینک، اینترنت، انتقال، کاربرد.
فرآیند بستهبندی داده در هر لایه با اضافه کردن هدر مخصوص آن لایه.
استاندارد فناوری شبکه سیمی (IEEE 802.3) که در LANها استفاده میشود.
دستگاه لایه ۲ که فریمها را بر اساس آدرس MAC به پورت مقصد ارسال میکند.
دستگاه لایه ۳ که بستهها را بین شبکههای مختلف مسیریابی میکند.
دیوار آتش — سیستم امنیتی که ترافیک شبکه را بر اساس قوانین فیلتر میکند.
شبکه خصوصی مجازی — تونل رمزنگاریشده برای اتصال امن از راه دور.
پروتکل رمزنگاری لایه انتقال — پایه امنیت HTTPS.